เรื่องเด่น เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันจันทร์ที่ ๑๖ พฤศจิกายน ๒๕๖๙

ในห้อง 'หลวงพ่อเล็ก วัดท่าขนุน' ตั้งกระทู้โดย iamfu, 16 พฤศจิกายน 2026 เวลา 18:22.

สถานะของกระทู้:
กระทู้ถูกปิด ไม่สามารถโพสต์ตอบกลับได้
ขณะนี้มีคนกำลังดูกระทู้นี้อยู่ 6 คน ( สมาชิก 0 คน และ บุคคลทั่วไป 6 คน )
  1. iamfu

    iamfu ผู้ดูแลเว็บบอร์ด ทีมงาน ผู้ดูแลเว็บบอร์ด

    วันที่สมัครสมาชิก:
    25 กันยายน 2008
    โพสต์:
    25,429
    กระทู้เรื่องเด่น:
    3,307
    ค่าพลัง:
    +27,032
    เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันจันทร์ที่ ๑๖ พฤศจิกายน ๒๕๖๙


    ​
     

    ไฟล์ที่แนบมา:

  2. iamfu

    iamfu ผู้ดูแลเว็บบอร์ด ทีมงาน ผู้ดูแลเว็บบอร์ด

    วันที่สมัครสมาชิก:
    25 กันยายน 2008
    โพสต์:
    25,429
    กระทู้เรื่องเด่น:
    3,307
    ค่าพลัง:
    +27,032
    วันนี้ตรงกับวันจันทร์ที่ ๑๖ พฤศจิกายน พุทธศักราช ๒๕๖๙ กระผม/อาตมภาพตื่นขึ้นมาตอนเกือบตี ๒ รู้สึกว่าสภาพร่างกายดีกว่าเมื่อวาน ก็คือถ้าไม่ขยับตัวเร็วก็ไม่รู้สึกเจ็บ แต่ว่าต้องค่อย ๆ หามุมพลิกตัวเองเพื่อที่จะลุกไปเข้าห้องน้ำ

    หลังจากที่ทำงานประจำเหมือนทุกวัน อย่างเช่นว่าลงบัญชี ทำหนังสือต่าง ๆ หรือว่าติดตามข่าวคราวแล้ว ก็ได้สรงน้ำแต่งตัว ซึ่ง "ทิดปิง" (นายณัฐภาคย์ องค์วรวิทย์) พลขับประจำตัวของ "พระครูวิโรจน์กาญจนเขต, รศ.ดร." เจ้าคณะตำบลบางขนุน เจ้าอาวาสวัดอุทยาน ก็มาเคาะประตูเรียก พาตัวกระผม/อาตมภาพ "รศ.ดร.พระครูโรจน์" และ "น้องเล็ก" (นางสาวจิราพร ซื่อตรงต่อการ) ไปส่งที่ท่าอากาศยานนานาชาติดอนเมือง ประตู ๑ ตรงเวลาตี ๓ ครึ่งตามนัดเลย

    "คุณเอ" (นายฉัตตริน เพียรธรรม) พาเข้าไปรับเอกสาร ติดแท็กกระเป๋า "คุณนวลจันทร์ เพียรธรรม" ประธานคณะกรรมการบริษัทเอ็นซีทัวร์ วันนี้มาในฐานะลูกทัวร์ เข้ามาทักทาย ส่วนเจ้าหน้าที่ซึ่งเห็นอยู่ประกอบไปด้วย "คุณหนึ่ง" (นางสาวณิชชารีย์ จั่นแก้ว) และ "น้องการ์ตูน" (นางสาวศรัณย์พร บุรินทรโกษฐ์ ) ซึ่งได้ช่วยกันจัดการกับภาระต่าง ๆ ตามหน้าที่ของตนเอง

    จากนั้นก็พากระผม/อาตมภาพและคณะ ซึ่งประกอบไปด้วย "รศ.ดร.พระครูโรจน์" "ครูบาพันแสน" (เจ้าอธิการธรรมชัย อคฺคธมฺโม) เจ้าคณะตำบลปิงโค้ง เจ้าอาวาสวัดศิลาวาส (ปิงโค้ง) จังหวัดเชียงใหม่ "ครูบาไอซ์" (พระสมุห์นิชวัชญ์ ญาณวิสุทฺโธ) เลขานุการรองเจ้าคณะอำเภอสันทราย ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดเมืองขอน จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งโดนถอนสมณศักดิ์พระสมุห์ไปหน้าตาเฉย..! เนื่องเพราะเขาตีความกันแล้วว่า "ห้ามแต่งตั้ง" ก็แปลว่านับจากบัดนี้เป็นต้นไป ฐานานุกรมที่พระปลัด พระสมุห์ และพระใบฎีกา ก็จะต้องสาบสูญไปจากโลก..!
     
  3. iamfu

    iamfu ผู้ดูแลเว็บบอร์ด ทีมงาน ผู้ดูแลเว็บบอร์ด

    วันที่สมัครสมาชิก:
    25 กันยายน 2008
    โพสต์:
    25,429
    กระทู้เรื่องเด่น:
    3,307
    ค่าพลัง:
    +27,032
    เมื่อพวกกระผม/อาตมภาพทำการเช็คอินแล้ว ก็ไปผ่านด่านตรวจคนเข้าเมือง กระผม/อาตมภาพยื่นหนังสือเดินทางให้กับเจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมือง แจ้งว่า "ใช้ระบบอัตโนมัติแล้วไม่สะดวก เนื่องเพราะว่าชื่อสมณศักดิ์ของพระยาวเกินไป เครื่องไม่ค่อยจะอ่าน" เจ้าหน้าที่จึงทำการตรวจสอบแล้วประทับตราให้

    ครั้นมาผ่านเครื่องเอ็กซเรย์ในตัวก็ยังมีพระอยู่ ๔ องค์ ซึ่งประกอบไปด้วยหลวงปู่ปานทรงครุฑ ที่ "พี่ณพ" (พ.ต.อ.อรรณพ กอวัฒนา) ถวายมานานแล้ว พระ ๒๕ พุทธศตวรรษเนื้อดิน และพระสมเด็จคำข้าว พระสมเด็จหางหมาก หลวงพ่อฤๅษีฯ วัดท่าซุง ที่เลี่ยมคู่กัน แต่ว่าเดินผ่านเครื่องไปโดยไม่มีเสียงดัง เจ้าหน้าที่มาตรวจตามตัวก็ไม่เจออะไรอีกต่างหาก..!

    แต่ว่า "ครูบาพันแสน" โดนยึดมีดพับประจำตัวไปเรียบร้อย กระผม/อาตมภาพนึกถึงที่พระผู้ใหญ่ท่านเตือนว่า "ระยะหลังนี้เขาเข้มงวดมาก อย่าได้พกมีดหมอหลวงพ่อเดิม วัดหนองโพธิ์เล่มใหญ่ขึ้นเครื่องอีก เพราะถ้าคุณโดนเขาจับได้ เขาจะเพ่งเล็งพระแล้วเดือดร้อนกันไปทั้งหมด..!" กระผม/อาตมภาพจึงเลิกพกมีดหมอขึ้นเครื่องมาตั้งแต่บัดนั้น..!

    ไปนั่งรอกันอยู่พักหนึ่ง "ท่านอาจารย์ซี" (ผศ.ดร.ฉันทัส เพียรธรรม) ลูกชายคนเล็กของ "คุณนวลจันทร์" ก็มารายงานตัว บอกว่า "วันนี้มาทำหน้าที่หัวหน้าคณะทัวร์แทนพี่เอ" กระผม/อาตมภาพจึงทักทายด้วยความยินดี เพราะว่า "ท่านอาจารย์ซี" นั้นเป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องโบราณคดีและประวัติศาสตร์ สอนหนังสืออยู่ที่มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร กระผม/อาตมภาพเป็น FC ของท่านมานานแล้ว คอยติดตามผลงานอยู่เสมอ

    ครั้นได้เวลา ทางเจ้าที่ก็นิมนต์พระขึ้นเครื่องก่อน ต้องบอกว่าแอร์เอเชียของเรา จะดีจะชั่วอย่างไร ก็ยังเห็นแก่พระมากกว่า โดยเฉพาะทางเอ็นซีทัวร์นั้น จองที่นั่งให้กระผม/อาตมภาพและพระภิกษุทั้งหมด ตลอดจนถึง "ทิดปิง" (อดีตพระมหากวีศิลป์ วิสุทฺธิกุโล) ซึ่งสึกหาลาเพศออกมา เพราะว่าไม่อยากมีปัญหาเกี่ยวกับคดีเงินทอนเดิม ๆ ที่ท่านเองไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องอะไร แต่ติดร่างแหไปด้วย แล้วทางตำรวจแจ้งว่าให้สึกเสีย จะได้หมดเรื่องหมดราวไป ท่านจึงสึกหาลาเพศออกมา แต่ก็ยังมาติดตามรับใช้อยู่เหมือนเดิม

    พวกเราได้นั่งอยู่ที่ Hot Seat ซึ่งมีตั้งแต่ 1A เป็นต้นไป ที่สะดวกสบายเพราะว่าเหยียดขาได้กว้างกว่าที่อื่น
     
  4. iamfu

    iamfu ผู้ดูแลเว็บบอร์ด ทีมงาน ผู้ดูแลเว็บบอร์ด

    วันที่สมัครสมาชิก:
    25 กันยายน 2008
    โพสต์:
    25,429
    กระทู้เรื่องเด่น:
    3,307
    ค่าพลัง:
    +27,032
    พวกเราต้องใช้เวลาบินประมาณ ๔ ชั่วโมง ๒๕ นาที เพื่อไปบินที่ท่าอากาศยานนานาชาติงูระฮ์ไร เมืองเดนปาซาร์ เกาะบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย กระผม/อาตมภาพ น้อมจิตนึกถึงพระ ตลอดจนกระทั่งพรหม เทวดา ครูบาอาจารย์ทั้งหมด ก็เห็น "ท่านปู่อินทร์" กับ "ท่านปู่จันทร์" มากระหนาบซ้ายขวาอยู่ บอกว่า "ให้รีบภาวนาโดยด่วน เพราะว่าเราจะผ่านพื้นที่อากาศแปรปรวน"

    กระผม/อาตมภาพจึงหันไปบอก "รศ.ดร.พระครูโรจน์" ว่า "เราจะผ่านสถานที่อากาศแปรปรวน ผมขอภาวนาก่อน" จากนั้นก็ตั้งหน้าภาวนา กำหนดจิต นึกถึงภาพพระครอบทั้งเครื่องบิน ซึ่งเครื่องขึ้นตอนไหนก็ไม่รู้ มารู้ตอนเสียง "รศ.ดร.พระครูโรจน์" ถามว่า "หลวงพ่อจะรับอาหารเช้า-เพลพร้อมกันเลยไหมครับ ?" ก็คือคณะของเรานั้นต้องได้รับอาหารเช้าตามปกติ ส่วนอาหารกลางวันต้องไปกินกันในภัตตาคาร

    แต่เนื่องจากว่าเวลาถึงนั้นคร่อมเวลาเพลไปด้วย "คุณนวลจันทร์" จึงต้องการให้พระได้ฉันเพลก่อน กระผม/อาตมภาพแจ้งว่า "ให้ส่งมาทีละอย่าง ตอนช่วงเช้านี้ส่งมาแล้ว ช่วงเพลส่งมาราว ๆ ๑๐ โมงครึ่งก็แล้วกัน" จากนั้นก็รับอาหารเช้า ซึ่งเป็นข้าวหน้าปลาซาบะ ฉันเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทางคณะ "น้องเล็ก" ยังมีการเอาส้มและพุทราจีนส่งมาถวายด้วย

    เมื่อฉันเสร็จ กระผม/อาตมภาพก็เข้าสมาธิภาวนาต่อ ลืมตาขึ้นมาอีกทีก็ใกล้เวลาจะฉันเพลแล้ว จึงได้นั่งอ่านหนังสือที่ติดมือมาด้วย พักใหญ่เจ้าหน้าที่ก็เอาอาหารเพลมาถวาย คราวนี้เป็นข้าวผัดกะเพราแต่ไม่มีไข่ดาว รสชาติก็ใช้ได้ทีเดียว กลายเป็นว่าวันนี้ต้องทำตัวเป็น "กินนร" ก็คือฉันแล้วก็หลับตามาภาวนา คนอื่นต้องคิดว่าเอาแต่นอนอย่างแน่นอน..!

    ครั้นถึงเวลา ๑๑.๒๐ น. โดยประมาณของเกาะบาหลี ซึ่งเป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศอินโดนีเซีย เวลาจะเร็วกว่าประเทศไทย ๑ ชั่วโมง เครื่องก็มาลงที่สนามบินนานาชาติงูระฮ์ไร ซึ่งเป็นชื่อของวีรบุรุษของอินโดนีเซีย ที่สร้างประวัติอันยิ่งใหญ่ไว้ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ ๒ แต่ว่าสนามบินนี้อยู่ที่เมืองเดนปาซาร์ ซึ่งถ้าเป็นบ้านเราก็ประมาณอำเภอ แต่ว่าเขาเรียกกันว่าสนามบินเดนปาซาร์เสียมากกว่า
     
  5. iamfu

    iamfu ผู้ดูแลเว็บบอร์ด ทีมงาน ผู้ดูแลเว็บบอร์ด

    วันที่สมัครสมาชิก:
    25 กันยายน 2008
    โพสต์:
    25,429
    กระทู้เรื่องเด่น:
    3,307
    ค่าพลัง:
    +27,032
    พวกเราออกมาผ่าน ตม.ด้วยความสะดวก เจ้าหน้าทำหน้างง ๆ เมื่อกระผม/อาตมภาพตอบเขาว่ามากัน ๒๙ รูป/คน พอชี้มาเห็นกระผม/อาตมภาพ "รศ.ดร.พระครูโรจน์" และ "ทิดปิง" แค่ ๓ คน จึงได้บอกว่า "กรุ๊ปของฉันอยู่ทางด้านหลัง" เจ้าหน้าที่จึงประทับหนังสือเดินทาง ติดวีซ่าอนุญาตให้อยู่ในอินโดนีเซียได้ ๑ เดือน แล้วก็ปล่อยให้ผ่านออกมารอรับกระเป๋าที่แจ้งไว้ว่าอยู่สายพานที่ ๖ แต่มาถึงได้พักหนึ่ง "คุณนวลจันทร์" ก็มาตาม บอกว่า "เขาเปลี่ยนไปเป็นสายพานที่ ๓ เจ้าค่ะ"

    ครั้นรับกระเป๋าเสร็จสรรพเรียบร้อยออกมาข้างนอก ก็เจอมัคคุเทศก์ของเรารออยู่ทางด้านนี้ บรรดาเจ้าหน้าที่บริษัททัวร์ต่าง ๆ รอกันอยู่ในนเขตอนุญาตเป็นระเบียบเรียบร้อยดีมาก พวกเรารอจนกระทั่ง "คุณนวลจันทร์" และ "ท่านอาจารย์ซี" ออกมาแล้ว จึงได้ทักทายกับมัคคุเทศก์ ซึ่งแจ้งว่าตนเองนั้นมีชื่อภาษาบาฮาซาว่า "โยมาน วีนาต้า" แต่ว่าคนไทยส่วนใหญ่จะเรียกว่า "นาวินต้าร์" หรือเรียกว่า "นาวิน" เฉย ๆ ก็ได้ แล้วมีการมอบผ้าเย็นให้

    พวกเราที่ออกมาเจออากาศร้อนชื้น ๓๓ องศาเซลเซียสกำลังเหงื่อตกกีบ รับผ้าเย็นมาด้วยความยินดี แล้วมีสาวสวยในชุดประจำชาติบาหลี นำเอาพวงมาลัยจำปาทอง หรือบ้านเราเรียกว่า "ลีลาวดีสีเหลือง" ก็คือดอกจำปาสีเหลือง ร้อยเป็นพวงมาลัยมาต้อนรับ "คุณนวลจันทร์" รับมาถวายพระ แล้วให้เขาไปคล้องคอบรรดาผู้ร่วมทางต่าง ๆ

    จากนั้นก็พาพวกเราเดินไปขึ้นรถซึ่งเป็นรถบัสใหญ่ ให้พวกเราทุกคนเอากระเป๋าเดินทางใส่เข้าไปในรถ บอกว่าจะไปส่งที่โรงแรมก่อน ส่วนกระเป๋าเล็กให้ติดตัวไปได้ จากนั้นก็วิ่งออกจากสนามบิน ตรงไปยังภัตตาคารชื่อ Nyonyaโ€˜s Secret Resto ซึ่งน่าจะเป็นภาษาโปรตุเกสหรืออิตาเลียน เพราะใช้คำว่า Resto กระผม/อาตมภาพคาดว่าเป็นภาษาโปรตุเกสมากกว่า เพราะว่าถ้าเป็นภาษาอิตาเลียน บางทีเรียกว่า Ristorante

    ปรากฏว่าอาหารเขาจัดมานับ ๑๐ อย่าง รสชาติดีทั้งหมด แต่กระผม/อาตมภาพอิ่มข้าวกล่องมาแล้วจึงไม่ได้ใส่ใจ "ท่านปู่อินทร์" บอกว่า "ตรงหน้าของท่านนั้นเป็นน้ำซุปซี่โครงหมูพริกไทยดำ ขอให้ฉันสักหน่อย เพราะว่าจะดีกับอาการของท่านตอนนี้" จึงได้เรียนท่านปู่ไปว่า "พริกไทยดำร้อนตายชัก..!" ท่านบอกว่า "ที่คุณป่วยอยู่ก็เพราะว่าร่างกายเย็นจนเกินไป" กระผม/อาตมภาพจึงส่งงานไป ซดน้ำซุปพริกไทยดำไป ๒ ถ้วย

    พวกเราอิ่มหนำสำราญแล้วก็ถ่ายรูปในบริเวณห้องอาหาร แล้วก็มาขึ้นรถ เพื่อที่จะเดินทางไปยังศาสนสถานฮินดู ชื่อเทวาลัยอูลูวาตู ซึ่ง "ท่านอาจารย์ซี" ของเราให้ข้อมูลว่า "อูลู" ก็คือปลายสุด "วาตู" ก็คือผาหิน แปลว่าศาสนสถานนี้อยู่สุดขอบผาหิน ติดทะเลเลย ระยะทางก็ไม่ได้ไกลเท่าไร แต่ขอโทษเถอะ...รถติดบรรลัยวายวอด กว่าจะหลุดไปได้ก็เป็นชั่วโมง..!
     
  6. iamfu

    iamfu ผู้ดูแลเว็บบอร์ด ทีมงาน ผู้ดูแลเว็บบอร์ด

    วันที่สมัครสมาชิก:
    25 กันยายน 2008
    โพสต์:
    25,429
    กระทู้เรื่องเด่น:
    3,307
    ค่าพลัง:
    +27,032
    ประมาณ ๑๕.๑๐ น. พวกเราก็มาถึง ต้องรับผ้าลักษณะเหมือนกับสายคาดเอวสีส้มคาดก่อนเข้าไป แต่กระผม/อาตมภาพมองหน้าทุกคนแล้วว่า พวกเราสีส้มทั้งตัวแล้วไม่ต้องคาดก็ได้ "คุณนาวิน" ถามเจ้าหน้าที่แล้ว อีกฝ่ายก็พยักหน้าโอเค

    แต่ขอโทษ..ตั๋วคนละ ๖๐,๐๐๐ รูเปียห์ ได้ยินแล้วกลืนน้ำลายไม่ลง เดินเข้าไปด้านในแล้วเจอแต่ลิงเพ่นพ่านไปหมด "คุณนาวิน" ต้องถือไม้ศักดิ์สิทธิ์ ก็คือเตรียมเอาไว้ตีลิงที่เข้ามาแย่งชิงสิ่งของ เนื่องเพราะว่าทางด้านนี้ถือว่าลิงเป็นทหารหนุมาน จึงไม่มีใครไปทำร้ายหรือขับไล่ โดยเฉพาะบริเวณสระน้ำ มีลิงหลาย ๑๐ ตัวกระโดดเล่นน้ำกันท่ามกลางอากาศร้อน บนสระน้ำเป็นซุ้มใหญ่ ปั้นรูปน้องชายทศกัณฐ์ ซึ่งกระผม/อาตมภาพต้องบอก "คุณนาวิน" ว่าคนไทยเรียกว่า "กุมภกรรณ"

    เมื่อเดินเลยเข้าไปทางด้านขวามือ ก็เป็นหน้าผาติดทะเล เสียงคลื่นซัดฝั่งดังโครมครืน แต่ถ่ายรูปยากมาก เทวาลัยปัทมอาสน์ที่เราจะเข้าไปสักการะเขาก็ไม่เปิด เนื่องเพราะว่าจะเปิดเฉพาะวันสำคัญทางพระพุทธศาสนา ยังไม่ทันไรมีนักท่องเที่ยวโดนลิงชิงหมวกไปแล้ว..! พวกเราก็เลยถ่ายรูปแล้วเดินตัวลีบ ๆ เข้าไป

    จนกระทั่งมาถึงด้านประตูเทวาลัย ซึ่งจะไม่เหมือนประตูอื่น ๆ ที่จะมีซุ้มด้านบน เนื่องเพราะว่าเทวาลัยจากบาหลีนั้นเป็นการตัดขาดจากโลกไปเลย จึงผ่าเป็นสองซีกเฉย ๆ พวกเราถ่ายรูปหมู่กันตรงนี้ แล้วเดินไปดูคลื่นสาดหินทางด้านหลัง ด้านนี้มีลมค่อนข้างแรง ค่อยเย็นชื่นใจหน่อย แต่ลิงก็มากตามเคย

    เมื่อถ่ายรูปกันเสร็จแล้ว เดินลงมาข้างล่าง "คุณนาวิน" ร้องเตือนทุกคนให้ระวังลิงอยู่ตลอดเวลา จนมาถึงบริเวณที่เขานั่งรอชมการแสดงพระรามจองถนน พวกเราไม่มีเวลาจึงเดินเลยออกมา "คุณนาวิน" ชี้ว่ามี "หัวหน้าลิง" อยู่ในกรงด้านโน้น เป็นลิงเผือก กระผม/อาตมภาพจึงเดินขึ้นไปเพื่อถ่ายรูป กำลังเล็งหามุมถ่ายรูปอยู่ เจ้าบริวารลิงคงหมั่นไส้ ที่เอากล้องไปจ่อหน้าเจ้านายมัน ก็เลยพรวดเข้ามาคว้าแว่นของกระผม/อาตมภาพไป ชนิดที่ป้องกันไม่ทัน เพราะว่ามัวแต่ระวังโทรศัพท์อยู่..!
     
  7. iamfu

    iamfu ผู้ดูแลเว็บบอร์ด ทีมงาน ผู้ดูแลเว็บบอร์ด

    วันที่สมัครสมาชิก:
    25 กันยายน 2008
    โพสต์:
    25,429
    กระทู้เรื่องเด่น:
    3,307
    ค่าพลัง:
    +27,032
    ครั้นญาติโยมเห็นก็ช่วยกันเอาของโยนให้ เพื่อที่จะขอของคืน กระผม/อาตมภาพกำลังลุ้นว่าจะได้แว่นคืนหรือไม่ ? ถ้าไม่ได้ก็จะใช้แว่นสำรองที่ติดอยู่ในกระเป๋าแทน ยังไม่ทันไร มีมือกระชากมาจากด้านหลัง คว้าเอาโทรศัพท์ไปเสียนี่..! ครั้นเดินตามไป ไอ้เจ้าตัวโตนั้นก็วิ่งขึ้นเขาไปเรื่อย มีเสียงเจ้าหน้าที่ตะโกนมาบอกว่า "ไม่ต้องตาม เดี๋ยวจะจัดการให้" ว่าแล้วก็เดินตามขึ้นไป เอาขนมโยนให้

    พอชิ้นที่ ๑ เจ้าลิงคว้าด้วยมือขวา ชิ้นที่ ๒ ก็โยนโทรศัพท์ทิ้งคว้าด้วยมือซ้าย เจ้าหน้าที่หยิบมาส่งให้ "ทิดปิง" ก็เลยทิปไป ๑๐๐,๐๐๐ รูเปียห์ ทำเอาพวกเราคิดว่า "งานแบบนี้ก็ทำเงินดีเหมือนกัน..!" จากนั้นก็เดินเหงื่อตกออกมาขึ้นรถ ซึ่งหาความเย็นไม่ได้เลย จน "คุณนวลจันทร์" ต้องโทรไปประท้วงบริษัทเจ้าของรถ ว่าพรุ่งนี้ช่วยเปลี่ยนรถคันนี้ให้ด้วย..!

    พวกเราฝ่ารถติดกลับเข้ามาในตัวเมือง จนกระทั่งประมาณ ๕ โมงกว่านิดหน่อยของเกาะบาหลี ก็มาถึงโรงแรม Aston Kuta Hotel & Residence "ท่านอาจารย์ซี" จัดการหากุญแจที่พักมาถวายพระก่อน แล้วกระผม/อาตมภาพก็เดินขึ้นชั้นบนไป พร้อมกับ "ทิดปิง" ที่มาส่ง ทั้ง ๆ ที่พักอยู่ห่างกันถึง ๓ ชั้น เนื่องเพราะว่าพระพักที่ชั้น ๖ ส่วนญาติโยมทั้งหลายพักที่ชั้น ๓ ซึ่งโรงแรมทั่วไปที่มีระบบป้องกันนั้น ใครถือคีย์การ์ดจะขึ้นได้เฉพาะชั้นของตัวเอง ที่เหลือให้ลงได้อย่างเดียวเท่านั้น

    กระผม/อาตมภาพเข้าสู่ห้องพักแล้ว รู้สึกว่าใหญ่โตเกินไป ต้องเจริญพรขอบคุณทางเอ็นซีทัวร์ ที่นอกจากนิมนต์เที่ยวฟรีแล้ว ยังจัดที่พักอาหารให้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะห้องนี้มีอ่างอาบน้ำด้วย "ท่านปู่จันทร์" บอกว่า "เปิดน้ำร้อนให้เต็มแล้วรีบลงไปแช่ หลังของคุณพรุ่งนี้ก็จะเป็นปกติแล้ว" กระผม/อาตมภาพยกมือสาธุ เปิดน้ำใส่อ่าง แต่ขอโทษเถอะ..เครื่องปรับอากาศที่โรงแรมนี้ ก็หาความเย็นไม่ได้ ระหว่างที่รอน้ำอยู่ถึงกับเหงื่อตกติ๋ง ๆ เลย จึงบันทึกเสียงธรรมจากวัดท่าขนุนเอาไว้ก่อน

    สำหรับวันนี้ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณรของเรา และบอกกล่าวแก่ญาติโยมแต่เพียงเท่านี้

    พระครูวิลาศกาญจนธรรม, รศ.ดร.
    เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
    วันจันทร์ที่ ๑๖ พฤศจิกายน พุทธศักราช ๒๕๖๙
    (ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)
     
สถานะของกระทู้:
กระทู้ถูกปิด ไม่สามารถโพสต์ตอบกลับได้

แชร์หน้านี้

กำลังโหลด...